Współczesne organizacje należące do sektora publicznego, realizując cele dla których zostały powołane, działają w bardzo dynamicznym i zmiennym otoczeniu. Ze względu na pojawianie się coraz to nowych wyzwań i wynikających z nich szans i zagrożeń, zmianom ulega również sposób organizacji i dostarczania usług publicznych. Przedmiotem rozważań podejmowanych w publikacji jest problematyka samozarządzania w strukturach organizacyjnych instytucji publicznych oraz wykorzystywania alternatywnych form dostarczania usług publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem, tych, które angażują w te procesy samych obywateli. Jej celem jest przede wszystkim usystematyzowanie wiedzy w tych dwóch obszarach, zdefiniowanie powiązanych z nimi podstawowych pojęć i procesów oraz klasyfikacja opisywanych rozwiązań. Logika prowadzonych w publikacji analiz ma charakter ewolucyjny, wskazujący w ujęciu chronologicznym stopniowe zmiany zachodzące w ramach poszczególnych koncepcji zarządzania organizacjami publicznymi oraz zapewniania dostępu do usług publicznych. Takie podejście pozwala wyeksponować pojawiające się przewagi i korzyści innowacyjnych praktyk zarządzania w instytucjach publicznych oraz nowoczesnych, włączających form świadczenia usług publicznych. W praktyce, procesy samoorganizacji w zarządzaniu zespołowym oraz samoświadczenia w usługach publicznych mogą w istotny sposób wpływać na rezyliencję lokalnych wspólnot oraz zrównoważony charakter procesów ich rozwoju. Publikacja adresowana jest do szerokiego grona odbiorców. Po pierwsze, do środowiska praktyków z sektora publicznego (przedstawicieli władz oraz pracowników administracji publicznej). Po drugie, przyszłych praktyków – studentów wybranych kierunków szkół wyższych. Po trzecie zaś, mieszkańców, jako prosumentów usług publicznych.

This book is included in DOAB.