Étienne-Léon de Lamothe-Langon (1786-1864) to bez wątpienia prawdziwy gigant literatury popularnej pierwszej połowy XIX wieku. Jako jeden z najpłodniejszych autorów swoich czasów potrafił on dostosować się do gustów literackich publiczności od schyłku epoki napoleońskiej do upadku monarchii lipcowej. Pierwszy rozdział niniejszej książki przedstawia biografię tego w dużej mierze zapomnianego pisarza, co stanowi kluczowy czynnik dla zrozumienia jego kariery literackiej, oraz ogólny zarys jego twórczości. Szczególny nacisk położony został w tej części książki na pamiętnik pisarza z 1809 roku, po przedstawieniu którego analizie poddano recepcję powieści Lamothe’a-Langona w prasie tego okresu, a także literacką spuściznę autora. Kolejny rozdział skupia się na analizie paratekstu, istotnego czynnika rzucającego światło na wiele ukrytych aspektów wybranego korpusu, na który składa się jedenaście utworów Lamothe’a-Langon należących do gatunku powieści gotyckiej. Trzecia część książki poświęcona jest mrocznemu, ale fascynującemu światu powieści Lamothe’a-Langona charakteryzującego się bardzo zróżnicowanym doborem postaci poruszających się w ramach czasoprzestrzeni, na którą składa się cały szereg zjawisk typowych dla literatury gotyckiej. Ostatnia część monografii poświęcona jest hybrydyczności badanych utworów, zarówno pod względem formalnym, jak i gatunkowym. Analizie poddane zostają także liczne związki istniejące pomiędzy powieściami należącymi do korpusu a dominującymi w okresie ich powstania gatunkami literackimi, takimi jak fantastyka, powieść gotycka, powieść sentymentalna czy powieść historyczna.

This book is included in DOAB.